من اسبوعين كدة اتفرجت على فيلم 2012 اكيد معظمنا سمع عنة انا هنا مش هتكلم عن هل فعلا نهاية الارض 2012 و لا لا لان دة شئ فى ايد ربنا هو خلق الارض و هو عالم بمعاد القيامة بس حبيت اتكلم عن حاجة شدتنى فى الفلم الفلم كان مليان مواقف و مشاعر كتير من حب لتضحية لحب حياة ل الم لتغيير لسعادة لحزن و كتير غيرها هتكلم هنا عن روح التعاون اللى شفتها فى الفيلم فى الاوقات الصعبة طبعا اللى شافوا الفيلم عارفين البطل اللى كان طول الفيلم بيحاول ينقذ اسرتة من اول معرف ان الارض هتدمر و حاول يوصل للسفن اللى الحكومات بنتها عشان الاغنيا اللى عرفوا يشتروا حياتهم فيها كان بيروح من هنا لهنا بيهم و حياتهم فى خطر لكنة محبش يفضل فى مكانة يستنى الموت و فضل انة يتحرك يحاول ينقذ نفسة و اسرتة و لو مات يكون مات و هو بيحاول ينقذ اسرتة البطل دة كان كاتب و كان كتب قصة مشابهة بيحاول فيها يتكلم ان البشر فى حالة قيام كارثة زى دى هيتعاونوا و هيكونوا ايد واحدة
سؤالى هنا يا ترى لو حصل دة فعلا مش شرط كارثة بالشكل دة اى كارثة مهما كانت صغيرة او كبيرة حتى لو كارثة شخصية ممكن نلاقى البشر متعاونين نمد ايدنا لبعض نمسح دمعة بعض نساعد بعض ؟
انا شايف انة ممكن بس محتاج اننا قبل اى شئ نشيل الكرة من جوانا نحية غيرنا و نخلى قلوبنا صافية .
بجد الانسان لما يعيش ميشلش من اى حد و مش عاوز يزعل من اى حد بتكون حياتة و نفسيتة حلوة كويسة و الازمات بتعدى علية بسهولة لانة بيلقى اللى بيقدمة للناس من حب بيرجعلة تانى لان اللى بيقدم الخير هيلقاة حتى لو طال الزمن
